భారతదేశ చరిత్రలో స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం నేడు చిరస్మరణీయమైన రోజు  దాదాపు రెండు శతాబ్దాల పాటు కొనసాగిన బ్రిటిష్ వారి వలస పాలనకు ముగింపు పలికి, 1947 ఆగస్టు 15న దాస్య శృంఖలాలు తెంచిన దినం మన దేశం స్వేచ్ఛా వాయువులు పీల్చుకుంది. ఇది కేవలం ఒక ఉత్సవ దినం మాత్రమే కాదు, కోట్లాది భారతీయుల ఆత్మగౌరవానికి మరియు స్వేచ్ఛా స్వాతంత్ర్యాలకు ప్రతీక. ఈ స్వాతంత్ర్యం వెనుక ఎందరో మహనీయుల త్యాగాలు, రక్తతర్పణాలు ఉన్నాయి. మహాత్మా గాంధీ చూపిన అహింస, సత్యాగ్రహ మార్గాల నుంచి సుభాష్ చంద్రబోస్, భగత్ సింగ్, చంద్రశేఖర్ ఆజాద్, అల్లూరి సీతారామరాజు వంటి వీరుల సాయుధ పోరాటాల వరకు ప్రతి ఒక్కరి కృషి అమూల్యమైనది. సర్దార్ వల్లభాయ్ పటేల్, జవహర్‌లాల్ నెహ్రూ, డాక్టర్ బి.ఆర్. అంబేద్కర్ వంటి దార్శనికులు దేశానికి దిశానిర్దేశం చేసి స్వతంత్ర భారతదేశ నిర్మాణానికి బలమైన పునాదులు వేశారు. ప్రతి సంవత్సరం ఈ రోజున దేశవ్యాప్తంగా పండుగ వాతావరణం నెలకొంటుంది. ఢిల్లీలోని చారిత్రాత్మక ఎర్రకోటపై భారత ప్రధానమంత్రి జాతీయ పతాకాన్ని ఆవిష్కరించి దేశ ప్రజలనుద్దేశించి ప్రసంగిస్తారు. దేశంలోని అన్ని రాష్ట్రాల రాజధానుల్లో, నగరాల్లో, గ్రామాల్లో, విద్యాసంస్థలు మరియు కార్యాలయాల్లో త్రివర్ణ పతాకాన్ని సగర్వంగా ఎగురవేస్తారు. విద్యార్థులు, పౌరులు దేశభక్తి గీతాలు ఆలపిస్తూ, సాంస్కృతిక ప్రదర్శనలతో అమరవీరుల త్యాగాలను స్మరించుకుంటారు. స్వాతంత్ర్యం సాధించి దశాబ్దాలు గడిచినా, దేశాన్ని అన్ని రంగాల్లో అగ్రగామిగా నిలపడం ప్రతి పౌరుడి కర్తవ్యం. కుల, మత, ప్రాంతీయ భేదాలను విడనాడి, ఐక్యమత్యంతో దేశ సమగ్రతను, శాంతిభద్రతలను కాపాడటమే మనం సమరయోధులకు ఇచ్చే అసలైన నివాళి."జయహో భారత్ – వందేమాతరం!"                 - ఆర్.ఎన్.ఆర్. అక్షర జ్వాల ✍️

తెలంగాణ నేల కన్న అరుదైన విప్లవ శక్తి, తన పాటనే తూటాగా మలచి, ప్రజా చైతన్యానికి నిలువెత్తు రూపంగా నిలిచిన మహనీయుడు గుమ్మడి విఠల్ రావు, ప్రపంచానికి ఆయన పరిచయం ఉన్న పేరు 'గద్దర్' ఆయన ప్రతి పాట సమాజంలో అణచివేతకు గురవుతున్న ప్రతి గుండె చప్పుడుకు ప్రతిబింబం. విద్యాభ్యాస కాలం నుంచే సమాజంలో ఉన్న ఆర్థిక, సామాజిక అసమానతలను లోతుగా పరిశీలించిన ఆయన, అక్షరానికి ఆటను, లయను జోడించి సాధారణ ప్రజలకు సైతం సులభంగా అర్థమయ్యే రీతిలో పాడుతూ చైతన్యపరిచారు. 2023 ఆగస్టు 6న అమరుడైన ఈ ప్రజా గాయకుడు, శ్రమజీవుల స్వరమై దశాబ్దాల పాటు తన ఆటపాటలతో ప్రజలను నిద్రలేపారు. గద్దర్ 1949లో నేటి మెదక్ జిల్లా తూప్రాన్ గ్రామంలో గుమ్మడి శేషయ్య-లచ్చమ్మ (లచుమమ్మ) దంపతులకు జన్మించారు. ఇంజనీరింగ్ విద్యనభ్యసించినా కూడా సమాజంలో ఉన్న అసమానతలు, పీడన ఆయనను ప్రజా పోరాటాల వైపు నడిపించాయి. 1997లో ఆయనపై జరిగిన ప్రాణాంతక దాడిలో శరీరంలోకి తూటాలు దిగబడి, బుల్లెట్ శారీరకంగా ఉండిపోయినప్పటికీ, ఆయన తన పోరాట పంథాను, ఆట, పాట పాడుటను ఆపలేదు. జీవిత చరమాంకంలో పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం ద్వారా కూడా మార్పు తీసుకురావచ్చని భావించి, ఓటు హక్కు ప్రాధాన్యతను, రాజ్యాంగ పరిరక్షణను విస్తృతంగా ప్రచారం చేశారు. సాంస్కృతిక పోరాటం ద్వారా ప్రజలను చైతన్యపరచడానికి గద్దర్ ఏర్పాటు చేసిన 'జన నాట్య మండలి' ఒక చారిత్రక శకానికి నాంది పలికింది. గజ్జె కట్టి, ఎర్ర తువ్వాల భుజాన వేసుకొని, చేతిలో కర్ర పట్టుకుని ఆయన వేదికపైకి వస్తే వేలాది మంది జనాలు ఊగిపోయేవారు. "నీ పాదం మీద పుట్టుమచ్చనై చెల్లెమ్మ... నేను కాపలై ఉంటానె చెల్లెమ్మా ", "అమ్మా తెలంగాణమా... ఆకలి కేకల గానమా..." అంటూ పాడిన ఈ పాటలు కేవలం సాంస్కృతిక రూపాలు మాత్రమే కావు, తెలుగు నేల సాంస్కృతిక మూలాలను, ఉద్యమ చైతన్యాన్ని కాపాడిన అమూల్యమైన నిధులు. మలిదశ తెలంగాణ ఉద్యమంలో గద్దర్ గారి పాత్ర వర్ణనాతీతం. ఆయన రాసి పాడిన పాటలు తెలంగాణ ప్రజల గుండెల్లో ఉద్యమ జ్వాలను రగిలించాయి. "పొడుస్తున్న పొద్దు మీద నడుస్తున్న కాలమా... పోరుతెలంగాణమా" అనే పాట తెలంగాణ రాష్ట్ర సాధన ఉద్యమానికి ఊపిరిగా మారింది. ఆయన పాట కేవలం ఒక లయ కాదు, అది శ్రమజీవుల ఆర్తి, ఆక్రోశం, ఆశయాల సమాహారం. పేదలు, దళితులు, గిరిజనులు, కార్మికుల హక్కుల కోసం తన పాటల ద్వారా నిరంతరం పోరాడారు గద్దర్. శరీరంలో తూటా ఉన్నా, గొంతులో ప్రజా శ్వాస ఉన్నంత వరకు ప్రజల కోసమే జీవించిన ధన్యజీవి గుమ్మడి విఠల్ రావు. ఆయన నిర్మించిన సాంస్కృతిక పునాదులు, అందించిన చైతన్య స్ఫూర్తి రాబోయే తరాలకు ఎల్లప్పుడూ మార్గదర్శకంగా నిలుస్తాయి. ఆగస్టు 6న ఆయన భౌతికంగా మనల్ని విడిచివెళ్లినా, ఆయన గళం, ఆయన చూపిన పోరాట పంథా ఎప్పటికీ అమరమైనవి. ప్రజా సమస్యల పట్ల స్పందించే ప్రతి గొంతులోనూ గద్దర్ జీవించే ఉంటారు. సమాజ శ్రేయస్సు కోసం, స్వేచ్ఛ-సమానత్వాల కోసం ఆయన చేసిన కృషి చిరస్మరణీయం.ప్రజా కవి, అమర గాయకుడు గద్దర్ గారి జ్ఞాపకార్థం ఆయనకు ఘన నివాళులు!     -ఆర్.ఎన్.ఆర్. అక్షర జ్వాల ✍️

భారతదేశాన్ని ఇటీవల కుదిపేసిన యువతరం (జెన్-జీ) ఆందోళన తీవ్ర ఆగ్రహాన్ని వ్యక్తం చేసింది. ఎల్లెడలా విస్తరించిన నిరుద్యోగం, వ్యవస్థీకృత అవినీతి, ప్రశ్నాపత్రాల లీకేజీలు, తద్వారా లభించాల్సిన కొద్దిపాటి అవకాశాలు కూడా చేజారిపోవడం ఈ ఆగ్రహానికి ప్రాథమిక కారణాలని విశ్లేషకులు భావిస్తున్నారు. అయితే ఈ విశ్లేషణ నిజమే అయినప్పటికీ, ఇది మాత్రమే పూర్తి కారణం కాదు. 15 ఏళ్ల ఓ చిన్నారి ఇంటి వద్ద తల్లికి అబద్ధం చెప్పి మరీ జంతర్ మంతర్ నిరసనకు వచ్చింది. అంత చిన్న వయసులో ఆమెను కదిలించింది కేవలం భవిష్యత్తు ఉద్యోగావకాశాల లేమి మాత్రమేనా? ఖచ్చితంగా కాదు. అంతకంటే లోతైన కారణాలు ఉన్నాయి. దేశవ్యాప్తంగా నగరాలకూ, పట్టణాలకూ ఈ ఉద్యమం దానంతట అదే విస్తరించిందంటే దాని వెనుక ఉన్న ఆవేదన చాలా లోతైనది. కానీ, పాలకవర్గానికి గానీ, ప్రభుత్వానికి గానీ దీనిని అర్థం చేసుకునే కనీస పరిపక్వత లేకపోయింది. ఈ ఆందోళన వెనుక ఏ 'రాజకీయ' శక్తిగానీ, నిర్దిష్ట 'నాయకులు' గానీ లేరనేది స్పష్టం. ఒకవేళ నాయకులే నడిపిన ఉద్యమమైతే, అటువంటి నాయకులను ఎలా దారికి తెచ్చుకోవాలో భారతీయ జనతా పార్టీకి బాగా తెలుసు. వారి మధ్య చీలికలు తేవడం, ప్రలోభాలకు గురిచేయడం, అవినీతి ముద్ర వేసి అప్రతిష్టపాలు చేయడం, సీబీఐ లేదా ఈడీ బెదిరింపులతో లోబరుచుకోవడం బిజెపికి అలవాటైన విద్యే. కానీ, ఈ ఉద్యమానికి నాయకుడంటూ ఎవరూ లేకపోవడంతో బిజెపి సాంప్రదాయ వ్యూహాలేవీ పారలేదు. అధికార పక్షంగా వారు ప్రయోగించిన అన్ని అస్త్రాలూ ఘోరంగా విఫలమయ్యాయి. సోనమ్ వాంగ్‌చుక్ తన దీక్షను విరమించినా ఉద్యమ తీవ్రత తగ్గలేదు. మంత్రి జె.పి.నడ్డా నివాసానికి 'కాక్రోచ్' జనతాపార్టీ నాయకులు వెళ్లి జరిపిన చర్చలను కూడా విద్యార్థులు ఆమోదించలేదు. ముందస్తు షరతులు లేకుండా చర్చలకు రాలేమని స్పష్టం చేశారు. సాధారణ ఉద్యమాల్లో నాయకులు తమ అనుయాయుల తరఫున మాట్లాడతారు, కానీ అక్కడ విద్యార్థులు నాయకుల వెనుక నడవలేదు, తమ డిమాండ్ల ప్రాతిపదికన మాత్రమే ఐక్యమయ్యారు. ఆ డిమాండ్ల విషయంలో రాజీపడే ప్రసక్తే లేదని తేల్చి చెప్పారు.   ప్రస్తుత ప్రభుత్వపు నైతిక డొల్లతనం పట్ల యువతలో ఏర్పడిన తీవ్ర అసంతృప్తే ఈ ఉద్యమానికి అసలు బలం. ప్రశ్నాపత్రాల లీకేజీలు, ఉద్యోగాల కోత మాత్రమే విద్యార్థులను జంతర్ మంతర్ వద్దకు తీసుకరాలేదు. వ్యవస్థలో కనీస 'జవాబుదారీతనం' లేకపోవడమే వారిని కదిలించింది. ఇన్ని వైఫల్యాలు జరుగుతున్నా ఎవరూ బాధ్యత వహించకపోవడాన్ని వారు ప్రశ్నించారు. విద్యామంత్రి ధర్మేంద్ర ప్రధాన్ రాజీనామా చేస్తేనే ప్రశ్నాపత్రాల లీకేజీలు ఆగిపోతాయని లేదా విద్యా వ్యవస్థ మారిపోతుందని విద్యార్థులు భావించలేదు. కానీ ఆయన రాజీనామా చేయాలన్న డిమాండ్‌పై వారు పట్టుబట్టారు. ప్రశ్నాపత్రాల లీకింగ్ వ్యవహారంలో కొందరు దిగువ స్థాయి సిబ్బందినో, అధికారులనో బలిపశువులను చేసి చేతులు దులుపుకోవడాన్ని వారు అంగీకరించలేదు. రాజకీయ నాయకత్వమే దీనికి పూర్తి బాధ్యత వహించాలని కోరారు. ఫాస్ట్ ట్రాక్ కోర్టులు ఏర్పాటు చేస్తామన్న ప్రధాని మోడీ హామీని కూడా వారు నమ్మలేదు. ఇంటికి చెప్పకుండా వచ్చిన 15 ఏళ్ల బాలిక నుండి, పెల్లెట్ తుపాకులను ఎదుర్కొన్న ధైర్యవంతులైన యువత వరకు అందరినీ ఐక్యం చేసింది “ప్రభుత్వం నైతిక బాధ్యత వహించాలి” అనే ఏకైక డిమాండే.  ఈ నైతిక డొల్లతనం ప్రస్తుత ప్రభుత్వాల్లో అణువణువునా నిండిపోయింది. ప్రతిపక్ష ప్రజాప్రతినిధులను కొనుగోలు చేయడం వంటి పనులన్నీ ప్రజాస్వామ్యం ముసుగులోనే సాగుతున్నాయి. ఈ అక్రమాలను సమర్థిస్తూ కొన్ని మీడియా సంస్థలు భజన చేస్తుంటే, మరోవైపు ప్రశ్నించే ప్రజలను భయభ్రాంతులకు గురిచేస్తున్నారు. ఇటువంటి వాతావరణంలో విద్యార్థులు ధైర్యంగా నిలబడి ఈ దుర్మార్గాన్ని నిలదీశారు. ప్రధాని మోడీ భజనను అవహేళన చేస్తూ వారు ప్రదర్శించిన పోస్టర్లు, కార్టూన్లు భయంతో చలనం కోల్పోయిన సమాజంలో మళ్లీ చైతన్యాన్ని నింపాయి. పోలీసుల క్రూరత్వం, పెల్లెట్ గన్నులు, మేకులు ఉన్న లాఠీలు, బాష్పవాయు ప్రయోగాలు... ఇవన్నీ ప్రజల్లో భయాన్ని నిలబెట్టడానికే ప్రభుత్వం ఉపయోగించింది. ధర్మేంద్ర ప్రధాన్ రాజీనామా విషయంలో మొండిగా వ్యవహరిస్తూ, ప్రజలను విడివిడిగా చేసి, వారు అశక్తులనే భావన కల్పించాలని చూసి విఫలమైంది.   ఈ రకమైన నైతిక రాహిత్యం ప్రతి ఫాసిస్టు ప్రభుత్వంలోనూ కనిపిస్తుంది. 1930ల నాటి జర్మనీలో నాజీ ఉద్యమం గుత్తపెట్టుబడిదారీ విధానాన్ని వ్యతిరేకిస్తున్నట్లు నమ్మించి, అధికారంలోకి వచ్చాక అదే గుత్తపెట్టుబడిదారులతో చేతులు కలిపింది. ఈ ఒప్పందం కోసం ఎర్నెస్ట్ రోమ్ నాయకత్వంలోని తమ సొంత సహచరులనే 'నైట్ ఆఫ్ లాంగ్ నైవ్స్' (విచ్చుకత్తుల విషమ రాత్రి) ఘటనలో దారుణంగా ఊచకోత కోసింది. నేటి నయా ఫాసిస్టులు కూడా అధికారంలోకి రాకముందే గుత్తపెట్టుబడిదారులతో ఒప్పందాలు కుదుర్చుకున్నారు. దేశ వనరులను దోచుకోవడానికి వారికి పూర్తి స్వేచ్ఛనిచ్చారు. నైతికత నశించినప్పుడే గోబెల్స్ తరహా అసత్య ప్రచారాలు అవసరమవుతాయి. మన దేశంలో "కొందరూ బాలీవుడ్ నటులు మరియు నాయకులతో ఇది సాధ్యమే" అని చెప్పించడం ప్రభుత్వ నైతిక వైఫల్యానికి నిదర్శనం. అయితే మన విద్యార్థులు కపటం లేనివారు, ఆదర్శ భావాలు కలిగినవారు, భయం ఎరుగనివారు. ఈ నైతిక డొల్లతనాన్ని అందుకే వారు సవాలు చేయగలిగారు. అందుకే ఆ అధికార గర్వాన్ని సవాలు చేసిన విద్యార్థి యువత ఉద్యమ చైతన్యం గెలిచింది.   విద్యార్థులు సాధించిన ఈ విజయం నైతికమైనది. అంతమాత్రాన ఈ వ్యవస్థ పూర్తిగా మారిపోయిందని అనుకోలేము. పులిని బోనులో బంధించినంత మాత్రాన దాని చర్మంపై మచ్చలు పోవు కదా! విద్యార్థుల డిమాండ్లు వ్యవస్థాగత మార్పులను కోరేవి కావు, అందుకే ఈ ఉద్యమం వేగంగా విస్తరించింది. ఇక్కడ రైతు ఉద్యమానికి, విద్యార్థి ఉద్యమానికి మధ్య వ్యత్యాసాన్ని గమనించాలి. రైతు ఉద్యమం ఒక నిర్దిష్ట వర్గ ప్రయోజనాల కోసం, నయా ఉదారవాద వ్యవస్థ తెచ్చిన మార్పులను తిప్పికొట్టడానికి నడిచింది. కానీ విద్యార్థి ఉద్యమం నైతిక బాధ్యతను ప్రశ్నించింది. ప్రస్తుత ప్రభుత్వం ప్రజలకు అనుకూలంగా ఎలాంటి వ్యవస్థాగత మార్పులను తీసుకురాదు. తన ప్రతిష్ట మసకబారినా, మళ్లీ భయోత్పాతాన్ని సృష్టించేందుకు సర్వశక్తులూ ఒడ్డుతుంది. రాబోయే రోజుల్లో మెజారిటీ ప్రజలను మతతత్వ భావోద్వేగాలకు గురిచేయడం, మత ఘర్షణలు రేపడం, సరిహద్దు వివాదాలను రెచ్చగొట్టడం (డొనాల్డ్ ట్రంప్ దక్షిణాసియాపై పట్టు సాధించాలని చూస్తున్న తరుణంలో ఇది కొంత సంక్లిష్టమే కావచ్చు), ఉద్యమ నాయకత్వాన్ని లోబరుచుకోవడం వంటి కుట్రలకు బడా పెట్టుబడిదారులు, కొందరు నాయకులు పాల్పడే అవకాశం ఉండవచ్చు అని విశ్లేషకులు అభిప్రాయపడుతున్నారు.    ఏది ఏమైనా, నయా ఫాసిస్టుల మోసాన్ని, విద్వేష రాజకీయాలను ఎండగట్టడంలో విద్యార్థి యువత చేసిన ఉద్యమం చారిత్రాత్మక పాత్ర పోషించింది. “అధినాయకుడికి తిరుగే లేదు” అనే భ్రమను పటాపంచలు చేసి, దేశంలో అలుముకున్న భయానక వాతావరణాన్ని చెదరగొట్టింది. రాజకీయంగా ఈ పాలనను ఎలా సవాలు చేయవచ్చో స్పష్టమైన మార్గాన్ని చూపించింది.                            - ఆర్.ఎన్.ఆర్. అక్షర జ్వాల ✍️

బీహార్‌ రాజకీయ యవనికపై ఒక కీలకమైన, ఊహించని పరిణామం చోటుచేసుకుంది. మూడు దశాబ్దాలుగా ఏకఛత్రాధిపత్యం వహించిన అధికార భారతీయ జనతా పార్టీ (బీజేపీ) అజేయ శక్త్యాలయాన్ని శాసనసభ ఉపఎన్నిక ఫలితం తీవ్రంగా ప్రకంపనలకు గురిచేసింది. బంకీపూర్ అసెంబ్లీ ఉపఎన్నికలో ‘జన్ సురాజ్ పార్టీ’ వ్యవస్థాపకుడు, వ్యూహకర్తగా పేరుగాంచిన ప్రశాంత్ కిషోర్ దాదాపు 20 వేలకు పైగా ఓట్ల ఆధిపత్యంతో సాధించిన విజయం కేవలం ఒక స్థానానికో, ఒక ఉపఎన్నికకో పరిమితమైనది కాదు, అది ప్రాంతీయ రాజకీయాల గమనాన్ని మార్చే సంకేతం.1995 నుంచి బంకీపూర్ నియోజకవర్గం (గతంలో పట్నా పశ్చిమ్) బీజేపీకి అత్యంత సురక్షితమైన అడ్డాగా నిలిచింది. తొలుత నవీన్ కిషోర్ ప్రసాద్ సిన్హా వరుసగా నాలుగు సార్లు అక్కడ విజయం సాధించగా, ఆయన వారసుడు, బీజేపీ జాతీయ నాయకత్వంలో కీలక పాత్ర పోషిస్తున్న నితిన్ నబీన్ వరుస విజయాలతో ఈ కోటను మరింత బలోపేతం చేశారు. తరతరాలుగా ఒకే వర్గానికి, ఒకే సిద్ధాంతానికి నిలయంగా భావించిన ఈ స్థానంలో బీజేపీ అభ్యర్థి నీరజ్ కుమార్ సిన్హాను ఓడించి, తొలి ఎన్నికల సమరంలోనే ప్రశాంత్ కిషోర్ విజయం సాధించడం సామాన్యమైన విషయం కాదు. ఇది రాజకీయ విశ్లేషకుల అంచనాలను తిరగరాయడమే కాకుండా, జన్ సురాజ్ పార్టీని ఒక ప్రత్యామ్నాయ శక్తిగా నిలబెట్టింది.సాధారణంగా ఎన్నికల బరిలోకి దిగే అగ్రనేతలు తమ గెలుపు సునాయాసంగా ఉండే ‘సురక్షిత స్థానాలను’ వెతుక్కోవడం పరిపాటి. అయితే ప్రశాంత్ కిషోర్ ప్రత్యర్థి కంచుకోటలోనే సవాలు విసిరి నెగ్గడం గమనార్హం. కుల, మత ఆధారిత ఓటు బ్యాంకులు, సంప్రదాయ రాజకీయ భయాల నుంచి బయటపడి మార్పు దిశగా ఓటు వేయాలని ఆయన చేసిన ప్రచారం పట్టణ ఓటర్లను విశేషంగా ఆకట్టుకుంది.ఎన్నికల ప్రచార హోరులో గతంలో రాజకీయ నాయకులు వ్యక్తం చేసిన “అక్కడ ఏది నిలబెట్టినా బీజేపీ గెలుస్తుంది” అనే వ్యాఖ్యలు రాజకీయ వర్గాల్లో విస్తృతంగా చర్చకు వచ్చాయి. ఈ వ్యాఖ్యలపై అధికారిక ఎన్నికల తీర్పులో ఎలాంటి ప్రస్తావన లేకపోయినప్పటికీ, ప్రజాస్వామ్యంలో ఓటర్లను లేదా నియోజకవర్గాన్ని తేలికగా తీసుకుంటే ఎలాంటి పరిణామాలు ఎదురవుతాయో ఈ ఫలితం స్పష్టం చేసింది. ఓటరు చైతన్యం పెరిగిన చోట కేవలం సాంప్రదాయ హోదా లేదా గతం నాటి విజయాలు మాత్రమే గెలుపును ఖాయం చేయలేవని బంకీపూర్ తీర్పు రుజువు చేసింది.ముగింపుగా, బంకీపూర్ ఫలితం సాధారణ ఉపఎన్నిక ఫలితం మాత్రమే కాదు. ఇది బీహార్‌ వ్యాప్తంగా ఊపందుకుంటున్న ప్రత్యామ్నాయ రాజకీయాల సంకేతం. ప్రజలు సుపరిపాలన, విద్య, ఉపాధి వంటి మౌలిక అంశాలపై దృష్టి సారించినప్పుడు ఎంతటి రాజకీయ ఉద్దండుల ఊహ శక్తి అయినా బద్దలుకాక తప్పవని ఈ ఎన్నికల తీర్పు స్పష్టం చేస్తోంది. ప్రజాస్వామ్యంలో నిజమైన యజమాని ఓటరేనని పునరుద్ఘాటించిన ఈ పరిణామం రాబోయే రోజుల్లో బీహార్ రాజకీయాలతో పాటుగా భారత దేశం మొత్తంలో ఎలాంటి మలుపులు తిప్పుతుందో వేచి చూడాల్సిందే!- ఆర్ఎన్ఆర్ అక్షర జ్వాల ✍️